Najważniejsze informacje o „Niebieskiej Karcie”
News, Przemoc domowa

Najważniejsze informacje o „Niebieskiej Karcie”

Przemoc domowa stanowi poważny problem. Niestety, często jest to problem ignorowany. Przemoc to nie tylko bicie żony, męża czy dzieci. Często może mieć formę znęcania się psychicznego i dotyczyć innych osób w rodzinie. A taka przemoc nie zostawia śladów na ciele. Podejmowane są różne działania mające zapobiec tego typu zachowaniom. Jednym z nich jest wprowadzenie Niebieskiej Karty.

Niebieska Karta to procedura, którą pilotażowo wprowadzono w 1997 roku, a powszechnie obowiązuje od 1998 r. Opracowana została przez Komendę Główną Policji i Komendę Stołeczną Policji przy współpracy z Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Jej najważniejszym celem jest walka z przemocą w rodzinie. Dokumentuje fakty związane z zachowaniami patologicznymi.

Każdy patrol policji, który zostanie wezwany do interwencji związanej z przemocą w rodzinie, będzie wyposażony w formularze Niebieskiej Karty. Składa się z dwóch części. Na karcie A dokumentuje się zgłoszenie, stan faktyczny, jaki zastano po przybyciu na miejsce oraz opis podjętych działań. Z kolei karta B opisuje przestępstwa, które dotyczą przemocy domowej. Zawiera również dane kontaktowe instytucji i organizacji pozarządowych, do których ofiara przemocy może się zwracać o pomoc.

Zgodnie z definicją zamieszczoną na stronie Niebieskiej Linii przemoc w rodzinie to zamierzone i wykorzystujące przewagę sił działanie przeciw członkowi rodziny, naruszające prawa i dobra osobiste, powodujące cierpienie i szkody.

Przemoc w rodzinie charakteryzuje się tym, że jest intencjonalna i ma na celu kontrolowanie oraz podporządkowanie ofiary. W relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą, co oznacza, że ofiara jest słabsza, a sprawca silniejszy. Sprawca przemocy wykorzystuje przewagę siły i narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku itd.). Tym samym naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony.

Jeżeli odpowiednie służby otrzymają zgłoszenie i po przybyciu na miejsce stwierdzą, że dochodzi do przemocy domowej, wówczas zakładana jest Niebieska Karta. Oznacza to, że podejmowane są działania przeciwko przemocy. Ale pamiętajmy – założenie Niebieskiej Karty nie oznacza jednoczesnego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Wypełniana jest przez świadków, a nie osoby pokrzywdzone. To policjanci najczęściej zakładają taką kartę.

Często jest tak, że osoby, które doświadczają przemocy są zastraszane i po prostu boją się zgłosić do odpowiednich służb. Co dzieje się po założeniu Niebieskiej Karty? Po 7 dniach do tej rodziny przychodzi dzielnicowy, który przeprowadza wywiad środowiskowy. W dalszej kolejności funkcjonariusz regularnie będzie kontaktował się z tymi osobami i sprawdzał jak wygląda sytuacja. Co miesiąc będzie przychodził na wizyty domowe.

Pomoc policji jest tu nieoceniona, ale kolejne kroki podejmują też urzędnicy. Powołują specjalny zespół, który ma na celu opracować plan pomoc dla osób dotkniętych przemocą. Następnie taka informacja trafia poprzez policję do poszkodowanych. Jeżeli to nie pomoże, a członkowie rodziny, którzy czują się zagrożeni zdecydują się na złożenie sprawy do sądu, Niebieska Karta będzie twardym dowodem.

Procedurę „Niebieskiej Karty” oraz wzory formularzy określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” i wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. Nr 209, poz. 1245). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 9d ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2020 r. poz. 218). Swoje własne zarządzenie nr 162 dot. Niebieskiej Karty wydał Komendant Główny Policji dnia 18 lutego 2008 roku.

źródło: onet

1 sierpnia 2020