Dostępne wózki inwalidzkie nie są doskonałe, ale można je ulepszyć. Pracują nad tym naukowcy z jednej z lepszych uczelni w Wielkopolsce.
W Polsce osób, które mają prawnie potwierdzoną niepełnosprawność, są ponad trzy miliony. W praktyce jest ich dużo więcej. Przed wieloma z nich codziennie piętrzą się trudności.
Nieocenioną pomocą dla osób z dysfunkcją narządu ruchu są wózki, ale te mają liczne niedostatki. Ich konstrukcja zasadniczo nie zmieniła się od XIX w. Oczywiście są też wózki z napędem elektrycznym, ale i one mają pewne minusy. Trzeba pamiętać o tym, by wózek ładować praktycznie co noc. W przypadku wózków, które tych akumulatorów nie mają, a są w stanie ułatwić poruszanie, jest to krok w kierunku większej niezależności.
Właśnie nad takimi rozwiązaniami pracuje dr Bartosz Wieczorek z Politechniki Poznańskiej. Przygotowując prototypy, korzystał przede wszystkim z zasad mechaniki.
Dobre rozwiązanie jest rozwiązaniem prostym i niezawodnym. Mechanika w przypadku takich obiektów, jak wózki inwalidzkie, jest rozwiązaniem najprostszym i najmniej awaryjnym. Elektronika wymaga zastosowania dodatkowego źródła zasilania, a to powiększa masę – podaje konstruktor dr inż. Bartosz Wieczorek z Politechniki Poznańskiej.
Podczas realizacji projektu, który uzyskał wsparcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, udało się opracować i opatentować takie rozwiązania, jak blokada hamulca podczas jazdy pod górę tak, by wózek się nie cofał, tempomat czy znane z rowerów przerzutki.
Jest też wózek z napędem hybrydowym, który ma kilka trybów będących odpowiedzią na różne trudności. Ale nawet on nie rozwiąże wszystkich problemów.
Prezentacja odbyła się w ramach serii wykładów organizowanych przez Politechnikę Poznańską dla społeczności m.in. seniorów lub młodzieży.
Ale na tym nie koniec. Rozwiązania opracowanie przez zespół dr. Wieczorka muszą jeszcze znaleźć zastosowanie w gospodarce. Rozmowy z firmami na ten temat trwają.
Źródło: oprac. za poznan.tvp.pl. Zdjęcie ilustracyjne – fot. Shutterstock.
